şenay izne ayrildi

şenay izne ayrildi

Archive for the ‘bırakınız ergen’ Category

yaş 34 : ağlak ve karamsar

with one comment

 

tumblr_omn3hpMnRn1ttrxmxo1_1280.jpg

bi müsade edin sevgili kardeşlerim, ayak altında dolanmayın, bu duygulanımlar bi geçsin, kendime sinir oluyorumumum. servise yeni bir eleman başladı, hoşdere’nin oradan servise biniyorg, john snow’un her şeyi bilen hali, biraz daha iri ve çok stylish. bununla kalsa iyi, kolunda şamdan dövmesi var, kaç kollu saymadım ama herifçioğlu belki de yahudi? ve bir de serviste shakespeare okuyor okuyor, hem de öyle son basım, dandik basım, hepsi 10 tl basım değil, sahaftan alınmış, yeşil kapaklı, kahvrengi sayfalı basım. onu öyle gören iki gerzek kız da kitap okumaya başladılar, “bak biz de senin gibiyiz” derler gibi, “çoğu şeye çaba harcamamız gerekmiyor, üzerinde saatlerce düşünmeyiz, aldığımız kararlardan pişman olmaz, sonrasında da üzülmeyiziziziz. ailemiz, arkadaşlarımız, sevdiklerimizle birbirlerimizi boğmadan, anlayarak ve severek bir aradayız, yaptığımız şeyler anlamlı ve diğer canlılara da faydalı bir aradayız” . hoohoo bilmiyorlar ki eleman bizim aramızda değil, kimse gibi değil, buralarda biraz oyalanıp “hımm bu halde, buralarda nasıl devam edebiliyorlar” diye bakıp geldiğe yere dönecek dönecek. geldiği yeri ben nerden bileyim, nasıl tarifleyeyim?

Reklamlar

Written by şenay izne ayrildi

22/07/2017 at 06:33

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

na haber

leave a comment »

bugün çarşamba çarşamba, bu satırların iş yerinde yazılması. üç gündür işten geç çıkıyorum, çalışıyorum, eve gitmeyeyim de ne. aklıma geliyorsa da çalışıyorum, kâğıda adını karalıyorum. yorulayım, halim kalmasın, unutayım, yaşlanıp, susup, vazgeçip, yok edip, kahredip o bir gün elinde çiçeklerle evine gelecek, mutluluktan uyuyamayacak, birisi ararsa da doğruyu söyleyecek: “iyiyim, evdeyim, mutluyum” diye, ben nolucam peki? savaş tehdidi, haksız ölümler, muhafazakarlık ve yoksulluklar içinde insanlık?

Written by şenay izne ayrildi

07/06/2017 at 17:21

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

şarkılarda yaşamayanlar

leave a comment »

bana eppek verdi emmppek, “al” dedi “kendim yaptım” dedi, “evde yersin” dedi, “nerelisin sen?” dedi. bilmiyor, artık evde yemek yemeye inanmıyorum, merdivenlerde cips yiyorum bazen, en yakın arkadaşım tavsiyelemişti, bim’den aldığım ekleri yiyorum. eve sadece leğeni okşamaya gidiyorum, ne kadar geç o kadar iyi, ne kadar az o kadar çabuk. ülkedeki baskı, iş yerindeki yabancılaşma, “boş yere bekleme” diye kapıyı suratına, beynine, kalbine çarpışlar, en yakın arkadaşının sana yazdıklarını silmesi ve daha yüzlercesi ve binlercesi yüzünden çok klişe ve çok yazık, kafamda dönüp duruyor, “i’m not here” diye “this isn’t happening”. ne zaman bitecek bunlar be sevgili kardeşlerim? efe gibi sulara karışıp yıllar sonra yurduma döndüğümde de her şey aynı olacaksa o zaman niye.

Written by şenay izne ayrildi

26/05/2017 at 18:46

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

manevi hiçbir şey

leave a comment »

tumblr_ol2r2vMAPR1r352jbo1_500.png

bana kokağğiinn verdiler, kokağğiinn, merdivenlerin orda kokağiini kokladım kokladımmm. bu modası geçmiş cesaret, bu sümüklü yüzsüzlük sıhattli bir zihinle olamaz olmamaz. beni kapıdan kovuyor ben çoktan bacanın yolunu yarılamış oluyorum, işten çıkışta dört kere, beş kere evlerinin oradan geçiyormuş gibi yapıyorum yapıyorum. bir milyoncudan leğen aldım, beni görürse eğer “ben de leğen almaktan geliyordum” diyerim diye, bir modern zaman ihtiyacını ayrılık acısına bulayıp. çünkü artık güzel güzel konuşma zahmetine değmediğimden, jandarmalar peşimden koşuyorlar, erbaşlar mı ne. sonra komutan telefonumu alıyor, leğen yere düşüyor, telefonda numaraları siliyor. “evlat yolun yol değil” diyor diyor, nerden evladın oluyorum piç, rütbesini öpüyorum, “bana anlatma komutan” diyorum, göz yaşım kokağğinn kokuyor kokuyorr, geceyi nezarette geçiyorum, sabah leğeni geri veriyorlar. bana gelirseniz leğen almayın, evde leğen var, kokain yok, kokain alın.

Written by şenay izne ayrildi

16/05/2017 at 19:10

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

sen iyi birisin

with 2 comments

sen iyi birisin, arkandan kapıyı kapat, ben iyi birisi miyim? ‘sen iyi birisin’ dediğinde ve sonrasında gelen ‘ama…’ yı gözlerim kapalı dinlediğim, bileklerimi reçelle ovup çürük dişli nefesimi tutup, son bir kez daha konuşmak gerekiyordu, gurur murur zaten kalmadı, kapıyı da kapatamıyorum, içimde kalacak, hiçbir şey anlamadan “ondan mıydı bundan mıydı” diye diye ördeklere küfür edecektim, sabah akşam vak vak vak. sonra işte bin bir türlü vaziyette ellerimi kaldırıp indirip terli terli terli konuşuldu ve kapandı, anlamadım kapandı, uzatma kapandı işte, sevdiğin seni sevmedi, ne kapıysa artık istediğin kadar akşam içkisi iç, kapandı. yola bak, en yakın arkadaşınla atları izlemeye devam et, böyle sevgi olmaz, o çiçek seviyor, seraları gezmeye git. irmik güvelenmiş, bir şey olmaz süte katıp irmik tatlısı yap, sonra da gel “kurduğun bu bağımsız ama derbeder” hayatı burda annat annat.

Written by şenay izne ayrildi

26/02/2017 at 20:45

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

yaşlı ve ergen

leave a comment »

kahvaltı sofrasını toplamıyorum, bulaşıkların suyunu akıtmıyorum, dişlerimi fırçalamıyorum. içerde sigara içiyorum, öksürtüyor, camları açmadan ferhat göçer dinliyorum, emre aydın, öykü gürman, göz yaşı sayıyorum. üç kuruşluk insanları arıyorum, derdimi anlatayım, beni anlamadan bana yol göstersinler, sik gibi tavsiyeler versinler, kendi başlarından geçenleri anlatsınlar diye, telefonlarına bakmıyorlar, atakule’ye kadar yürüyorum. marketlerde bakliyatlara, deterjanlara bakınca ağlamamak için, işe yaramıyor, amk günleri ızdırap, bana her şey istenmediğimi hatırlatıyor, bok gibiliğimi.

Written by şenay izne ayrildi

19/02/2017 at 07:04

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı

yormak ama

with 2 comments

pam, roy’dan ayrılınca roy dağıtmıştı, alkollü araç kullanıp sakallı, gözleri morarmıştı, hiç beklemiyordu, dayanamıyordu. en dibi gördükten sonra da karar veriyordu: pam’den vazgeçmeyecekti. sanki bu bir şeyi değiştirecekmiş gibi. içkiye devam etmeliydi oysa. ben donuma işedim bugün, barda ağladım, çıkışta yere düştüm. üstüme bassınlar istedim, arabalar altında kalayım, dayak yiyeyim, yok olayım, adalara geri döneyim, en yakın arkadaşım ile konuşup ölmek. ağladığımı görsünler istedim sonra, biraz merhamet. yüzüme karşı “istemiyorum” dedi, bunu kabullenemiyorum, amk, elimden hiç bir şey gelmiyor, napııyım.

Written by şenay izne ayrildi

17/02/2017 at 20:19

bırakınız ergen kategorisinde yayınlandı