şenay izne ayrildi

şenay izne ayrildi

mecburen ağlak

leave a comment »

orada, beşiktaş iskelesinde, vapurların adını okuduk. sevmeye en yakın olduğum o, şimdi paris te. bir otel odasında susmak, susmak, susmak diyor, işaretleri biriktiriyor, çekmeceye iç çamaşırlarını yerleştiriyor. her şeyden çok bundan eminim şimdi. iki tane mail attım bugün, telefonla arayamadım. pazar gecesinin heyecanı ve sevinci gömüldü, sefil bir bekleyiş şimdi de. daha önce de olmuştu.

Reklamlar

Written by şenay izne ayrildi

05/10/2010 19:34

bırakınız anlatsınlar kategorisinde yayınlandı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: