şenay izne ayrildi

güvercin geri geldi. biliyordum içteniçe. artık durulmuş, sarılmalar ağlamalar yok artık, anlattıkça anlatmalar bitti. çoğu zaman sessiziz.  konuşmalar sessizlikle bölünüyor. anlattığım zaman ona, “geçti artık” diye mırıldandı ”yaşanması gerekiyordu”, sesi iyice kısılıyor artık. neden gittiğini sormuyorum ben de, üstelemek gibi olmasın diye. söz veremiyor o da, tekrar gidebilir, buna alışmalıymışım.