beni bir tek o arıyor, ben bir tek onun telefonlarına çıkıyorum. hava rüzgarlı, “sesini özledim” deyince sesim kısılıyor, rüzgar alıp götürüyor, beni de. öğle uykularından onun için uyanıyorum. dedim, aklımdabaşkahiçbirşeyyok. okuduğum bloglar, yıkandığım sular, yaptığım şakalar hep onu anımsatıyor. bu saçlar onun için taranıyor, dişler, tırnaklar, koltukaltları,kulakiçleri, hijyen. ama kime bahsetsem “içler acısı” diyor bu duruma. ama birini bu kadar sevmek, ona bu kadar değer vermek, normal değilmiş. ama üzülen ve kazanan taraftan bahsediyorlar, böyle giderse üzülen taraf olmam garantiymiş. ama şimdi bunları düşünemem ki. hem dayak yerken bile gülmüşlüğüm var, sürünürken bile yakınmamışlığım, bundan sonrası için yaptığım “planları” toprağa gömmüşlüğüm. en baştan başlıyorum. yazmamın sebebi de bu, tarihe not düşmek. tarih: 15.07.2007 pazar, durum: ş.i.a. yeni(k)den başlıyor, sayın seyirciler.
nedense bu aralar bunları okuyup okuyup sana sinir oluyorum…nedeni yok :S geçmiş doğum gününde arayıp kutlamadığımın da farkındayım…artık doğum günlerinden nefret ediyorum…bi de artık dost değilmişiz gibi geliyor…nedenini bilmiyorum…nedeni yok :S ama arada resimleri görüyorum…küçük anıları anımsıyorum…içim burkuluyor…yine nefret ediyorum her şeyden…ben normalde hiçbir şeyden nefret etmiyorum ama bugünlerde edesim geliyor…bir de bunu niye yapıyorum bilmiyorum.her cümlenin sonuna üç nokta koyuyorum.galiba bu bana şu hissi veriyor,söylemek istediklerim hep eksik,hep yarım,asla istediğim gibi ifade edemiyorum…seni kıskanıp blog yazmaya başlamıştım ama hala defterime yazmayı tercih ediyorum…kimseyle paylaşmak istemiyormuşum “ben”i,saçma…bir de eskiden dinlediğimden çok grup yorum dinliyorum günlerdir,geçmişe bir şekilde geri dönme çabaları mı bunlar?…bilmem ki…
diyebilirsin tabi:”ayy çok banal!…”canın sağolsun…öyle yozlaşmış ki insanlar alternatif olacağım diye,artık midem bulanıyor sadece,bakıp bakıp üzülüyorum hallerine…ama onlar için değil tabi,dünyayı böylesine kötü hallere getirdikleri için…bu kadar tüketim meraklısı,bu kadar bencil…en acısı da onlar gibi olmayanların da yavaş yavaş onlara benzemeye başlaması…
bu arada durup dururken -can sıkıntısından – bloğuna böyle yorumlar iliştiriyor olmamdan ötürü biraz da özür…şekilden anlaşılacağı üzere kafam bozuk…sevgiler eski dost…
bu da yazına ilişkin bir yorum: birine hakettiğinden fazla değer vermek çok trajik belki ama şu da var kimin neyi ne kadar hakettiğini kestirmek çok zor…o yüzden sen başkalarının yorumlarını boşver…hakettiğine inanıyorsan -ama gerçekten inanıyorsan,şüphelerin varsa o kötü- kendinden de çok değer ver ona…tabi karşılığında her türlü hayal kırıklığına da hazır olarak…malum insanoğlu “nankör”…ha bir de “bencil”…tahmin edemeyeceğin kadar hem de….
sevgili pass söylememis nasil olduysa ben söyleyeyim, yazinin bitisine binaen:gene dene gene cuvalla efenim…..
ben bu yazida “okudugum bloglar……bana hep onu hatirlatiyor” sözünü cok sevdim -en cok yani.sarkilarin yerini aldi artik bloglar, ne güsel…
plan out
hayal in
herdaim.
passive
Temmuz 15, 2007 at 5:38 pm
nedense bu aralar bunları okuyup okuyup sana sinir oluyorum…nedeni yok :S geçmiş doğum gününde arayıp kutlamadığımın da farkındayım…artık doğum günlerinden nefret ediyorum…bi de artık dost değilmişiz gibi geliyor…nedenini bilmiyorum…nedeni yok :S ama arada resimleri görüyorum…küçük anıları anımsıyorum…içim burkuluyor…yine nefret ediyorum her şeyden…ben normalde hiçbir şeyden nefret etmiyorum ama bugünlerde edesim geliyor…bir de bunu niye yapıyorum bilmiyorum.her cümlenin sonuna üç nokta koyuyorum.galiba bu bana şu hissi veriyor,söylemek istediklerim hep eksik,hep yarım,asla istediğim gibi ifade edemiyorum…seni kıskanıp blog yazmaya başlamıştım ama hala defterime yazmayı tercih ediyorum…kimseyle paylaşmak istemiyormuşum “ben”i,saçma…bir de eskiden dinlediğimden çok grup yorum dinliyorum günlerdir,geçmişe bir şekilde geri dönme çabaları mı bunlar?…bilmem ki…
icimdeyim
Temmuz 18, 2007 at 10:20 am
diyebilirsin tabi:”ayy çok banal!…”canın sağolsun…öyle yozlaşmış ki insanlar alternatif olacağım diye,artık midem bulanıyor sadece,bakıp bakıp üzülüyorum hallerine…ama onlar için değil tabi,dünyayı böylesine kötü hallere getirdikleri için…bu kadar tüketim meraklısı,bu kadar bencil…en acısı da onlar gibi olmayanların da yavaş yavaş onlara benzemeye başlaması…
icimdeyim
Temmuz 18, 2007 at 10:22 am
bu arada durup dururken -can sıkıntısından – bloğuna böyle yorumlar iliştiriyor olmamdan ötürü biraz da özür…şekilden anlaşılacağı üzere kafam bozuk…sevgiler eski dost…
icimdeyim
Temmuz 18, 2007 at 10:24 am
bu da yazına ilişkin bir yorum: birine hakettiğinden fazla değer vermek çok trajik belki ama şu da var kimin neyi ne kadar hakettiğini kestirmek çok zor…o yüzden sen başkalarının yorumlarını boşver…hakettiğine inanıyorsan -ama gerçekten inanıyorsan,şüphelerin varsa o kötü- kendinden de çok değer ver ona…tabi karşılığında her türlü hayal kırıklığına da hazır olarak…malum insanoğlu “nankör”…ha bir de “bencil”…tahmin edemeyeceğin kadar hem de….
icimdeyim
Temmuz 18, 2007 at 10:33 am
sevgili pass söylememis nasil olduysa ben söyleyeyim, yazinin bitisine binaen:gene dene gene cuvalla efenim…..
ben bu yazida “okudugum bloglar……bana hep onu hatirlatiyor” sözünü cok sevdim -en cok yani.sarkilarin yerini aldi artik bloglar, ne güsel…
iyilikler senayanim.
kacakkova
Temmuz 18, 2007 at 7:13 pm
try again! fail agaaaaaiiiiin!
better faaailll!!!
ohh dedim rahatladım iyki hatırlattınız efem
passive
Temmuz 18, 2007 at 10:04 pm
yorumlarınızı okuyorum.
senay izne ayrildi
Temmuz 20, 2007 at 8:59 am
olsa olsa kuru bir kurgudan mı ibaret(iz)?
tezer
Temmuz 21, 2007 at 11:00 am
o olur bu olmaz.
ne ki?
her şey biraz daha
az.
her an böyle.
gittikçe.
aslında..
eskiyen birşey yok.
sadece biz unutuyoruz.
zdislaw benksinski
Temmuz 29, 2007 at 9:45 pm