şenay izne ayrildi

bazısı köpeğine peruk takmaktan hoşlanıyor ya madem hep kendim, biraz da başkası şimdi, aklımdaydı uzun zamandır. darmaduman’dan bahs etmek. büyü bozulmasın, kategoriye dikkat.

darmaduman, sanki yaşamıyor, 16 yıl önce ölmüş gibi. sevdiğim yazarların çoğu öldüğü için ya da (aynı şey) çok uzaklarda yaşadıkları için böyle hissediyorum, ulaşılamazlık ve mesafe. halbuki buradan koşmaya başlasam 4 saat sonra ıhlamurdere caddesindeyim, cadde boyunca ve ara sokaklarda dolaşırsam iş çıkışı, geçen servisleri bile takip etsem, bir şans (ufacık), tabii görünce ne olucaksa? imza günlerine gittiğinizde bile size sıradan, çok sıradan gibi davranmıyorlar mı ya da çay isterkenki ifadeleri de aynı, neyse. bahsettiği durumları darmaduman, tiksindiği davranışların altını çiziyorum, gösterdiği yollara sapıyorum (bkn: ah muhsin ünlü, ingeborg bachmann vs). yazdıklarına yorum yapılmasa bazen, o da hiç cevap vermese diye düşünenlere katılıyorum, bencilce. sizin/bizim ne düşündüğünüz burada önemli değil, o en doğrusunu düşünmüş, ulu bilge kıvamında. alttan çalan müzik, kanat çırpan güvercin, rimbaud resmi, en güzeli de onların beni bulması. benim onları sahiplenmem.

hamiş : gene kendim oluyor, kaçınılmaz.